Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: amorfati8513
Eser Sıra Numarası: 200214eser17


                                         GELECEĞİ LEKELEYEN GEÇMİŞLER
         Endişe, bazen bizi yarı yolumuzdan korkuyla geriye savuran bir duygudur. Geride pişmanlığı ve karamsarlığı sürükler. Kaçmak istesek de her hayalini kurduğumuzda geleceğimizin, amaçsızca bir his kaplar içimizi, başarısızlık hissi. Bu, bütünüyle geleceğimizi sarıp sarmalayan sadece bir endişe çeşididir. Hep amaçlayıp hedefler koyduğumuz geleceğimize bir kural şeklini almıştır aslında. Her kesimin içlerinde az da olsa geleceğe yönelik endişe daima vardır. Hayallerimiz, amaçlarımız, yer yer karamsar ruhlarımız hep bu duyguyu alevlendirir içten içe.
 Benim endişelerim geçmişte aldığım yaralardan kaynaklanıyor. Geçmişim geleceğimi lekeliyor. Hiç aklımdan çıkaramadığım satırlar beliriyor zihnimde. “Böyle güçlü olmaya çalıştığım zamanlarda karaladım ıslak zemine yaşadıklarımı. Doğrularımı sildim hep. Neyle yüzleşmeye tuttuysa yüzüm o kaldı kirli beyaz sayfamda. Aynalara  baktığımda korkar oldum bu kadar güçsüz gözüken suretimden.” bunlar benim sözlerimdi. Bu sözleri tekrarlamak istemem. Pişmanlıklarım yalpalıyor geleceğimi, ondan bu korkum.Yanlış adım atmak korkutuyor beni. Hayallerimi yazdım, çizdim ve hala pes etmedim. Bazen dönüp baktığımda yaşadıklarımın ve yaptıklarımın beni olgunlaştırdığını düşünüyorum.Her baktığımda aynadaki geçmişime karamsar geleceğimle yüzleşiyorum.Bunu kafamdan silip atamıyorum.Geleceğime hep leke olarak kalacağından endişe duyduğum hatıralarım var benim.Geçmişi kapatıp yok edemediğimden geleceğime karamsar bakışlarım.Kendime her ne kadar söz versem de geleceğimle, hayallerimle alakalı bunlar hep askıda kalıyor. Endişelerim köreltiyor umutlarımı, umutlar ise gelecekteki başarılarımı.Benim kafamda kurguladığım bir hayat, canlandırdığım karakterler var. Bunların içinde karamsarlık yok.Çünkü karamsarlık yenilgiyi körükler.Ama ben karamsar bir insanım.Tek bir umutla endişesine yenilen, beyazda dahi siyahı görebilen, sessizliğe ve karanlığa aşık biriyim. Her ne kadar endişelerime karşı içimde bir öfke olsa da hem onun düşmanıyım hem de muhtacı. İçimde geleceğe karşı büyük bir savaş var büyüttüğüm. Karamsar bakmayarak iyi düşünmeye çalışarak bakıyorum geleceğe.Gelecek yönünden her ne kadar çok büyük hayal ve amaçlarım olsa da, bunları yapamayacağımdan bir an olsun şüphe duymuyorum. Bundan sonraki yıllarımda atacağım adımlar benim için çok önemli. klişe hayatlar yaşamaktansa, farklı bir hayat yaşamayı dilerim.Yeni hayatımda düşüp sekmekten, yalpalanıp güçsüzleşmekten korkuyorum için için.Keşkelerimle karşılaşmak, tekrar tekrar yinelemekten endişeleniyorum. Her şey yolunda olmasın tabi ama , karamsar bir insan halini alıp kendimi mahvetmek istemiyorum. Yaratmak istediğim güçlü kadından bambaşka bir insan olma düşüncesi endişelendiriyor beni. Kendime olan güvenimin gitmesini istemiyorum.
        Endişe,bazen hayatımızı baştan sona korkarak geçirmemizi sağlar.Bazen sadece geçmişe takılıp kalan düşünce ve geleceğe dair hayallerimiz kafamıza takılır, endişe ise peşine takılır.Geleceğime yönelik ön yargım hep bundan.Geçmişimdeki pişmanlıklarım endişelerimi alevlese de, ben durmadan yenmeye çalışırken buluyorum kendimi.Gerek başarısız olmak, gerek geçmişe bağlı kalıp yaraları deşmek,hayallerime ulaşamayıp geri sekmek en büyük endişelerimden bir kaçı sadece.Ve şimdi, bunları yenip tertemiz bir geleceğe göz kırpma vakti…