Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: anlayış2308
Eser Sıra Numarası: 200214eser19


                                    ENDİŞELENMEKTEN  VAZGEÇMEK KORKUM
        Korku, korku, korku…Korkusuz, endişesiz bir yaşantım olmadı.Attığım adımlar korkulu.Kimileri kaybetmekten korkar, kimileri üzülmekten korkar, kimileri ise korkmaktan korkar.Ben de onlardan biriyim. Endişelerim hep yaşımla doğru orantılı gitmiştir.Yaşım büyüdükçe endişelerim, korkularım çoğaldı. Endişeleniyorum çünkü; hayat kimseye istediği lüksleri sunmuyor. İsyanlarım artıyor istediklerim olmayınca. Ama hayat işte; beni ertesi güne uyanmaya layık da buluyor bir yandan, hayatla savaşmamı mecbur kılıyor, savaştıkça hayatımı sevmeyi, kabullenmeyi öğretiyor.Endişelerim çok mu? Evet,çok.Sorumluluklarım var, görevlerim var, okulum var, çözülmeyi bekleyen hayatım var,bekleyenlerim var, ulaşmamı bekleyen hayallerim var, ufak ufak yanan ışığın ardında umutlarım var. Sayfalarım var benim, kalemle doldurmamı bekleyen. Endişelerim var beni ben yapan.Yaşamam gereken hayat sahnelerim var. Endişelenmem gereken korkularım var.                                                
Hayatın beni ne duruma getirdiğini, ne duruma getireceğini, hayatın bana neler sunacağını, önüme kaç tane yol çıkaracağını, seçtiğim seçeneklerin beni nereye sürükleyeceğini bilemem.Hayatı bilemem, çözemem. Ancak hayatı yaşaya yaşaya beni “ ben “ yaparım.Seçmem gerekenleri bilemem.Ama seçtiklerim benim doğrularım, benim yanlışlarım, benim hayatım, benim tercihlerim.Yürüdüğüm yolda önümdeki taşları bilemem. Takılır, düşerim. Düşe kalka da olsa yolumu bitirebilirim. 
Hayatımdaki doğrulardan yanlışları da bulabilirim.Ama yanlışlardan sadece doğruları bulmakla kalmam, her yanlıştan bir değil, iki değil, üç değil…Kaç tane olursa olsun yapmamam gereken bir sürü yanlış da çıkarabilirim.                                                  
Korkarım,endişelenirim.Çünkü ben daha küçüğüm, çünkü ben daha sayfa sayfa yazarım.Çünkü ben,daha yolum başındayım. Çünkü ben, korkularımla baş edebilirim.Çünkü ben, güçlüyüm.Aklımın aldığı kadar çalışırım, dilimin söyleyebildiği kadar konuşurum, bakarken iyi görebildiklerimi kavrarım,elim kalem tutarken yazabilirim. Yazdıkça hayatı yaşayabilirim. Yaşadıkça korkularımı severim. Yazdıklarımı,hissettiklerimi okuyanıma hissettirememekten korkarım.                                                                                               
       En büyük endişelerim ise beni ben yapacak korkularımın bitmesidir.İnanmaktan, vazgeçmekten endişelenirim. Çünkü inanmadan geleceğe varamam, geleceği göremem. Endişelenmekten,vazgeçmekten korkarım.      



önceki eser / sonraki eser