Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: desisey1111
Eser Sıra Numarası: 210214eser20


                                                    BAĞIMLI BİR GELECEK!
        Gelecek kavramı her ne kadar uzak gelse de bize, aslında yarın bir gelecektir.Yarın doğacak olan çocuklar bizim geleceğimizdir.Peki, biz geleceğimizin temellerini nasıl atıyoruz?
Annelerimizin babalarımızın hatta bizim bile oynadığımız bahçelerin, sokakların boşluğunu hiç fark ettiniz mi? Toprakta oyun izlerinin asfaltta bisiklet tekerinin izinin artık olmadığını fark ettiniz mi?
Peki bunları neden artık göremiyoruz, neden bahçede parkta koşturan çocuklar yok. Teknoloji mi bunu bize yapan yoksa biz miyiz bunun olmasına izin veren?
Aileler çalışma şartlarından, ekonomik sorunlardan dolayı çocuklarıyla ilgilenemedikleri için, onları oyalayacak bir şeye ihtiyaçları vardı ve burada teknoloji devreye girdi.
Televizyondan çizgi film açtılar,tabletleri,bilgisayarları,cep telefonlarını ellerine verdiler ve sundukları bu dünyada hiçbir kısıtlama yoktu.Çünkü her şey, her istek,her arzu ellerinin altındaydı. Oysa öyle mi yetiştik biz. Toprakta,çamurda büyüdük biz. Lastik toplarla,misketlerle,arkadaşlarımızla akşam ezanına kadar sokaklarda oynadık.
Bizim  kocaman,uçsuz bucaksız bir hayal dünyamız vardı.İstediğimiz her şeye sahiptik orada ama dışarıdaki gerçeklerle de yüzleştik canımızı acıttı çoğu zaman belki…ama ayaklarımızın üstünde nasıl duracağımızı öğrendik.Fakat şimdi ...Hazıra alışmış bir nesil artık yolda…Dışarının tadını alamadıkları için çoğu zaman sunulan bu dünyayı bırakamayan, yaratıcılıktan yoksun, duygu boşlukları yaşayan ve en kötüsü teknoloji ellerinden alındığında bir hiçe dönüşecek olan bir nesil meydana geldi.Görmüyor musunuz sizde dışarıda ‘’telefon telefon’’ diye bağırıp kendini yırtan çocukları, ellerine cep telefonu yapışmış gençlerin arkadaş ortamında bile sözde akıllı telefonlarıyla meşgul olduklarını? Dikkatinizi ‘’meşgul’’ kelimesine çekmek isterim,meşgul oldukları şeyin aslında koca bir hiç olduğuna…Kitap kokusunu bilmeyen, ayakları toprağa değmeyen,oyun oynamayı sevemeyen, arkadaşlığın keyfini tadamamış çocuklara üzülüyorum.Biz bu ülkeyi,bu dünyayı böyle bir nesle mi bırakacağız? Biliyorsunuz durumu,sizde içindesiniz bütün bunların, biraz endişelenmenin vakti gelmedi mi sizce de? Ben endişeleniyorum ve istemiyorum böyle bir gelecek.
Bundan 10-15 sene sonra bir kafede oturup sohbet etmek yerine görüntülü konuşmakistemiyorum.Kitapları internetten okumak,dersleri internetten işlemek hatta sınavları bile internetten olmak istemiyorum.Kısacası bağımlı bir toplum,bağımlı bir insanoğlu  istemiyorum.
Günümüzde sigara ve alkol bağımlılığına bile çözüm varken, internet  bağımlılığına yok.Bu  bağımlılık hem fiziksel hem ruhsal olarak zarar veriyor bize de.İnsanlar iletişim kurmak istemiyor, kuranlar ise sanal ortamdan kuruyor; ancak gerçek hayata gelindiğinde çekingen, ürkek insanlar oluyorlar.Peki böyle bir toplum ne kadar gelişebilir?
Burada amacımız teknoloji kötülemek değil yanlış anlamayın.Teknoloji bizim için o kadar büyük bir nimet ki…
       Fakat yanlış kullanımlardan,yanlış tutumlardan,yanlış amaçlardan dolayı bu hale geldik.Lütfen artık biraz daha dikkatli,farkında olarak kullanalım teknolojiyi; çünkü ben koca bir neslin heba oluşuna tanıklık etmek istemiyorum .