Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: eflatun1298
Eser Sıra Numarası: 220214eser20


                                                    KARANLIĞI SEVMEK
       Birçoğumuz hayalleri uğruna yaşıyor.Oysa her şeyin hayal ettiğimiz gibi gitmeyeceğini fısıldıyor içimizde ki ses. Ama durmuyoruz hayallerimizin sadece hayal olarak kalmaması için çabalıyoruz, ta ki gerçeklerin soğuk rüzgarını yüzümüzde hissedene dek.
Yaşadığımız hayat hiçbir zaman umduğumuz hayat olmayacak belki de.Korkacağız, şüphe duyacağız hayallerimizden, endişeleneceğiz yarınımız için.Ama en doğrusudur endişe duymak çünkü endişe duymazsak yarınlar tehlikede demektir.Bizler bugünü sorgulamalı yanlışları bir bir yok etmeliyiz hayatımızdan.
Bugün içinde bulunduğumuz sistem bizleri geleceğe karşı endişelendirmekten çok gelecek korkusuna yöneltiyor.Ülkemizde gençlerimiz aç kalma korkusuyla hayali olan mesleklerden vazgeçiyor.Dersanelerin açılıp-kapanması, her sene değişen müfredat ve eğitim sistemi gibi konularda sabit bir karar verilmeyişi, gelecek nesilleri kaderci ve şüpheci bireyler haline getiriyor.
Biz gözlerimizi karanlığa, korkuya alıştırmamalı onlara aydınlığı öğretmeliyiz. Endişe duymalıyız  bizi etkileyen, etkilemeyen her şeyden, dünyamızda olanlardan. Dünyayı kokladığımızda burnumuza kan, petrol, para kokusu çalınmamalı.
Tarih bize hep sömürülenlerin ve sömürenlerin olduğu bir kronoloji gibi görünüyor. Külçelerce altını ülkeden ülkeye taşıyanlarla, açlıktan ölenlerin aynı anda var olduğu bir dünya olmamalı. Kimyasal silahların korkusunda yaşamamalı halklar. İnsanlar ülkelerin sınırlarında kurtarılmayı beklememeli ve ya sokak aralarında dövülerek öldürülmemeli… 
Oy vererek diktatör seçmemeli ülkeler, bunun bilincinde olacak kadar da donanımlı öğrenciler yetişmeli okullarda. Çocuk yaşta evlendirilip çocuklarıyla büyümemeli anneler. Eğlence için öldürülmemeli hayvanlar. Dinleri, ırkları, seçimleri ve seçemedikleri yüzünden de katledilmemeli insanlar. Bir yerden başlayacaksak sorgulamaya, endişe duymaya bunlardan başlamalıyız mesela
Ama ben en çok bunlardan endişe duyulmamasından endişeleniyorum çünkü gözlerimiz karanlığa alışırsa aydınlık gözlerimizi acıtır
    “Korkuyorum, bir gün biri çıkıp Ey İnsanoğlu! Diyecek ve kimse üstüne alınmayacak.”