Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: hiçliğinbabası 6144
Eser Sıra Numarası: 160214eser02


                                           İYİ BİR GELECEK İÇİN KAYGI 
      Kurgulamış olduğumuz gelecekte kim olmak, ne yapmak istiyoruz? Yanıtımız ideallerimizdir ,geleceğe dönük umutlarımızdır. Belki bir bilim insanı belki bir yazar. Benjamin Franklin’in de dediği gibi “Yapmak istediğin şeyi düşünerek karar ver, verdiğin kararı da mutlaka gerçekleştir”. Eğer gerçekten istiyorsak gereğinden fazla çalışırız. Peki gelecek kaygısı dediğimiz o olması gerekse de rahatsız eden duygu ne olacak ?Sürekli içimizde taşıyacak mıyız? 
Çoğu birey için istikbali çok önemlidir. Kim bilir belki de bu nedenle geleceğe yönelik kaygılarımızı içimizde taşıyoruzdur. Belki de bu yüzden gereğinden fazla çalışıyoruzdur. Ancak bu kaygıların sosyal yaşantımıza kötü yönde etken olmasına izin vermemeliyiz. Zaten her birey idealist değildir. Yalnızca ileri görüşlülüğü huy haline getirmiş biraz geleceği için yaşayan tipler böyledir. ”Başarı bir yolculuktur bir varış noktası değil.(Ben Sweetland) Bu yolculukta bizi hedefe götüren düşüncelerimizdir.  Fakat bir yandan da yolculuk devam ederken kaygılar karşımıza çıkar. İşte bu kaygılar bizim yolcuğumuzdaki duraklarımızdır .1 saniye öncesi geçmiş olduğuna göre 1 saniye sonrası da gelecektir. Kimi zaman ileri görüşlülüğümüz kendini aşar ve 1  saniye sonrası için bile kuşkulu bir ruh haline girmemize neden olur. Arkadaşımıza an içinde verdiğimiz bir sır ve 1 saniye sonrasında bu sırrın getirdiği endişe  bizi yiyip bitirir. Kimi zaman bu duygu bambaşka bir boyut kazanıyor ve mistikleşebiliyor.
Geleceğe yönelik duyduğumuz olağan kaygıların gerçekleşeceği duygusu beynimizde bir yerlere yerleşiveriyor ve kimi zaman yanılmıyoruz. İşte bu da ileri görüşlülüğün getirdiği kimi zaman avantaj kimi zamansa dezavantaj. Güne en güzel umutlarınla başlarsın, bu en güzel umutlarınla geleceğini süslersin fakat bir taraf karanlık kalır işte  o taraf kaygıların oluşturduğu kötümserliktir. Çoğumuzun geleceğe yönelik olan umutları şuan sahip olduğumuz gücümüzün kaynağıdır. Umutlarımız ve gücümüz birbirleri arasında ters düşüyorsa o zaman bir sorun vardır diyebiliriz. Yani endişelerimiz, umutlarımızı sınırlandırmasın, gücümüzü azaltmasın. Umudunu kolay kolay yitirmeyen bir kişiliğe sahibimdir. Bir o kadar da kaygılıyım. Halbuki kaybedecek bir şeyleri olan insanlar korkar, kuşkulanır. Benim kaybedecek bir şeyim yok ama kaygılarım fazlasıyla var. Kaygılarımın sorumlusu ise sanırım kaybetmekten korkacağım şeyler istemem. Kaygılar küçük bir çocuktan yaşlı bir insana kadar ileri görüşlü her bireyde olabilir. Küçük bir çocuk iken duyduğum endişelere şuan anlam veremiyorum. Özellikle gece yatağıma uzandığım sırada hayal gücüm çığır açıyor .Eve giren hırsızın bütün ev bireylerine zarar vermesinden ,hatta yatağımın altında birinin olduğundan ve beni öldürmek için fırsat kolluyor olmasından korkardım .Sanırım o yaşlarda endişelerim hayal gücümü  ele geçirmişti. Aslında şuanda duyduğum endişelerim de garipsenebilir. Kaygılarımız bizi bazen hedeflerimizden edebiliyor buna yenik düşmemeliyiz .
Bir ilköğretim öğrencisi iken tır şoförü olmak isterdim. Bu mesleği yapan tanıdığım çoğu insanın mesleği bırakması ve iyi şeyler söylememesi beni kaygılandırdı.6.sınıfta ise bir balığın genlerini insana aktararak insanda solungaç oluşturmayı amaçlayan bir genetik mühendisi olmayı isterdim bu gibi amaçlar farklı sonuçlar doğurabiliyor .Bu şekildeki olanaklar beni kaygılandırdı. Doğrusu  3 ay öncesine kadar belki bir avukattı hedefim. Bugünse bir rallici belki de tutarsız bir kişiliğe sahipmişim gibi gelebilir ama içimde her zaman araba tutkusu vardı sadece kaza yapmaktan ya da başka bir şeyden kaygılandığımdan dolayı korka korka basardım gaza ne sebep oldu bilmiyorum ancak şunu anladım ki kaygılarımız bizi hedeflerimize korka korka yaklaşmamıza neden oluyor. Bizse endişelerimizin her zaman getirdiği bu korkuları yanlış yorumlayıp ya hedeflerimizden tümüyle vazgeçiyoruz ya da çok yavaş bir şekilde yaklaşmaya çalışıyoruz. Umarım bu benim son kararım olur .Sınavlar, dersler, başarısızlık örnekleri veya başka sıkıntılar kaygılandırsa da bu son kararımolur.Aslında çoğu bireyde olan şeyler bunlar. Okula başlarız  bize ne olmak istediğimiz sorulur. Cevabı her birimiz heyecanla veririz; doktor, mühendis ,pilot diye. Büyüdükçe bunu söylemenin kazanmaktan kolay olduğu anlaşılır. 
      Hedefse git gide düşer çünkü kişinin bir mesleği olsun ki parası olsun. Düşük hedefe ulaşma ihtimali daha yüksektir. Bu da aç kalma korkusu olmalı. Zaten gereğinden fazla kaygı yersizdir. Sonuçta olacağımız ve olmayacağımız aynıdır. Umarım kaygılar hiçbir bireyi kötü yönde etkilemez.