Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: kitapkurdu1998
Eser Sıra Numarası: 220214eser02



                                                  YAŞARKEN ÖLMEK
Gelecek nedir?Bence gelecek aldığım nefestir.Aslında gelecek bir zaman kipidir.Peki ya endişe nedir?Endişe bir fobidir.Korkularımın ve sorularımın toplandığı kümedir.Peki endişeyle gelecek arasındaki bağlantı nedir?
Benim geleceğim de bir endişemdir.Endişelerim var, benim de herkes gibi endişelerim var.Ama bunların arasında en belirgini…Gelecek! Acaba bana ne getirecek?

Başarısızlık, hayal kırıklığı, mutsuzluk…E ölümden de korkuyorum tabii.Ama en çok yaşarken ölmekten korkuyorum.Kalbim atarken başkalarının kalplerine gömülmekten.Herkesin kalbinde bir bahçe bir de mezar vardır.Bahçe kapısından en taze çiçeklerden yapılmış elbiseler giyerek geçersiniz. İçine girince de sevgiyle beslenirsiniz.Mezar kapısından ise kefenle geçersiniz.Ancak beyaz değil siyah kumaş giyersiniz.Burada tabuta mezarlığın içinde girersiniz.

İnsanlar ayrılığa alışkın değillerdir, konduramazlar.Mezar kapısından geçene kadar da tabuta sığdıramazlar.
Ama kapıdan geçtiğini görünce de duramaz toprağını gözyaşıyla sularlar.Farkında olmadan hala ölen için bir katkı sağlarlar.Bahçeye girmenin yolu güven ve sevgi,Mezara girmenin yolu ise ihanet ve gözyaşıdır.Sevmek en büyük marifettir.Kalp kırmaksa marifetlerin en beteridir.Kırılan her bir kalp tahtaya çakılan her bir çiviyi yansıtır.O çiviyi çıkarmanın da bir yolu vardır.Yine çaktığın çekiçle çıkarsın çiviyi.Ama tahtada kalır o çivinin izleri…İrili ufaklı delikleri…

İşte şimdi yine korkuyorum.Demiştim ya, yaşarken ölmekten ben gerçekten çok korkuyorum.Geçmişim geleceğimi yansıtan bir ayna,Kalbim ise korkularımın körüklediği ateş.Cesur olmak istiyorum.Yaşamak istiyorum.Gömülmekten korktuğum kalplerin bahçelerinde dolaşmak istiyorum.Ama ne yapayım? Korkuyorum.Bunlar olurken de cesur davranıyorum.Çünkü korkularımdan kaçmıyorum.

Evet, ben de insanım.Benim de bir geleceğim, endişelerim, korkularım, zaferlerim ve hayallerim var.Sizinle paylaştığım gibi kalbimin bir köşesinde de yaşarken ölmek diye bir korku var.Ama bu korkumdan asla kaçmayacağım.Evet, nefesimin yettiği, kalbimin attığı kadar yaşayacağım. Ve bu zaman içinde de insanların gönül bahçelerinde dolaşmak için bir gül olacağım.

Dikenlerim de olacak elbet ama, kokumu da salacağım dünyaya!