Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: şems4284
Eser Sıra Numarası: 230214eser23


                                                       ZAMANDA BEKLEYİŞ
         Bekleyişim, söyleyişlerimde. Bekliyorum, hep bekledim. Zamanı bekledim, zamandan bekledim. Hep bekledim, çünkü en kolay beklemeyi öğrendim. Karanlık gecelerde sağanak yağmurun altında…Yağmur damlaları sızlatırken yüreğimi, ben saymaktayım…60 yağmur damlası…Bekliyorum.120 yağmur damlası… İçime akıyor, kuruyup gidiyor. Elinde ışık nice insan geçiyor, ayakkabısının tabanını yere çarpa çarpa.180 yağmur damlası…Bekliyorum. Sonunda ne bir ışık, ne bir ayak sesi…İşte o an korkuyorum. Yürüyüş durmakta ki ben böyle hissediyorum.Yağmur diniyor usul usul, her yer bomboş kalıyor. Sen de gitme yağmur, devam et, ben hala burada bekliyorum.
Sonra nedendir bir sıcaklık… Kapatıyorum gözlerimi. Dalga sesleri bölüyor gözü kapalı bekleyişimi. Gözlerim açık, bakıyorum çevreme. Maviliğin önünde bir küçük insan… 1 yaşında. Tıpkı ben… Bekliyor. Benim gibi bekliyor, sevgi, yardım bekliyor. Ne bekliyorsun küçük insan, gelmiyor, sen yürümeden gelmiyor. Geride bırakıyorum küçük insanı, yürüyüp gitmeyi, gittiği yerde, bekleyenini görmeyi o da öğrenecek.
Turuncu duvarlı bir okul kesiyor yolumu. Bahçede, siyah saçlı bir kız… 7 yaşında… Ara ara elindeki yarım çikolataya bakıyor. Amacı, paylaşmak, çikolatayı, derdini, o bekleyişindeki yalnızlığı paylaşmak. Ama o sadece bekliyor. Bekleme 7 yaşındaki kız zaman senin beklediğini bilmiyor.
Bitaplığı çehresine yansımış binlerce insan çıkıyor karşıma. Bekliyorlar. Umut bekliyorlar, başarı bekliyorlar, kimisi ise öğrenmek için bekliyor. Eylem yok, bekleyiş yoruyor. Onlar sadece zamanın hızını bugün değil ama yarın öğrenmek istiyor.
Uzun bir yol çıkıyor karşıma, alabildiğine taşlı, alabildiğine dikenli. Yürüyorum bir süre, bir süre daha… Yorgunluk hissetmiyor vücudum. Bir uğultu çalınıyor kulağıma. Yolun ortasında 17 yaşında bir kız… Bekliyor yolun ortasında. Hissediyorum acısını. Bu yolda, yürümeyi, yolu bitirmeyi hayal ediyor. Bekleme 17 yaşındaki kız sen beklediğinde yol daha da uzuyor.
Zamanın cesareti korkutuyor beni, bu yürüyüşte. Durmaksızın devam ediyor. Bekleyeni, duranı unutturuyor. Çünkü o, duran hiçbir şeyi sevmiyor. Korkuyorum, zamanın yorulup geleceğin duran olmasından çok korkuyorum.
Koca bir saat kulesinin altındayım şimdi. 23 yaşında binlerce insan, koşuşturuyorlar. Duyabiliyorum kalp seslerini. Boşluğa koşturup, boşluktan çıkıyor hepsi. Tutuyorum bir kızı elinden, sebepsiz yürüyüşe bir son vermek için. Bilmeden, görmeden bakıyor yüzüme. O da bilmiyor, zamanı boşlukla doldurmak, bu hızı daha da arttırıyor.
60 yaşında bir insana dönüşüyor her şey. 23 yaşındaki binlerce insan ve saat kulesi.Çanlar çalıyor insanların içinde…Hepsi şimdi zamanın peşinde…
       Bugün çok korkuyorum. Şimdi gözlerim açık yine o yağmurun altında, o karanlıktayım. Yağmur damlaları hissizleşiyor. Her damlada korkum büyüyor, büyüdükçe birikiyor, biriktikçe anlamlanıyor. Korkum bekleyişimdendi, hala bekliyorum. 78 bekliyor, 35 bekliyor, 23 bekliyor. Herkes bekliyorsa, amacı uğruna kim yürüyüşe katlanıyor. Bugün, herkesin, üzerinde hareketsiz beklediği bir dünya beni hiçbir şeyden çok ürkütmüyor.