Konusu
" Öngörme becerisine sahip insanoğlu geleceğe yönelik endişelerini de çoğu zaman içinde taşır. Sizinkiler nelerdir? “

Yazar Rumuzu: suskunperi1999
Eser Sıra Numarası: 230214eser60


                                  GELECEK VE ENDİŞELERİM
       Gelecek? Endişe? Geleceğe yönelik endişeleriniz nelerdir, hiç düşündünüz mü?
Gelecek, gözümüzü açıp kapayıncaya kadar olan; biraz endişe, biraz korku,hırpalanmış da olsa bir tutam umutla hayallerimizin gerçekleşeceğine dair;içimizdeki ümitle yürüdüğümüz yol veya süreçtir bana göre…
Gelecek tüm canlılar için önem taşır. Bu yüzden endişe ve bir parça korkuyla yaklaşırız ya hani…
Benim endişelerimden biri, insanoğlunun ileride konuşma, düşünme,hayal etme,açıklama becerisini kaybetme ihtimalidir.Neden mi?Çünkü bugün milyonlarca insanın;akıllı telefonlar,sosyal medyayı yanlış kullanma vb. ötürü;konuşma,düşünme,hayal etme ve açıklama becerisini kaybettiğini gözlemliyoruz.Günümüzde 7 den 70’e herkes otobüste,takside,iş yerinde veya okulda akıllı telefonlarıyla mesajlaşıyor,tweet veya instagramda fotoğraf gönderiyor;sanki hayat ordaymış gibi konuşmadan,düşünmeden bilinçsizce sadece parmaklarını hareket ettiriyorlar.Onun yerine alsak elimize bir kitap,hem kelime hazinemizi hem kültürümüzü,hem de hayal dünyamızı geliştirmiş oluruz.Söyleyin bana,günümüz gençlerinin hangisi Orhan Veli’yi,Yahya Kemal Beyatlı’yı,Can Yücel’i,Necip Fazıl’ı,fuzulî ve daha birçok saymadığım usta şair ve yazarlarımızı biliyor,tanıyor?
Bir diğer husus ise açlık… Sefalet içinde olan insanlar. Onlara gerçekten acıyorum Biz günde milyonlarca ekmeği israf ederken onlar bir dilim ekmeğe muhtaç…
Peki savaşlar? Çıkar çatışması yüzünden on binlerce masum, saf yürek aniden atmayı kesiyor. Sualsizce, sorgusuzca bir anda bitiyor her şey…
Bir diğer endişem ise eğitim sorunu. Günümüzde eğitime gönülden destek verilmektedir. Bu yüzden yeni nesil okuyor, okutuluyor.Ama şu bir endişedir ki işsizlik…Üniversiteyi kazanamayan insanlar sokağa atıyor kendini.Oysa onlarında ellerinden tutulsa…Ayrıca biz okuyan nesil olarak topluma ışık tutmalıyız.Fakat günümüzde  meslekler arasında sınıf ayrımı yapılıyor.Mesela doktor ile hizmetli,mühendis ile inşaatçı gibi.Doktor olmasa bizi kim sıhhatimize kavuşturacak,hizmetli olmasa kim insanları yönlendirecek,ortalığı düzeltecek gibi.
Lütfen bir düşünün Biz insanoğlu her şeyi bilinçsizce , geleceği düşünmeden har vurup harman savurmadık mı? Kültürümüzle,geleneğimizle,örf ve adetlerimizle yozlaşmış bir hayat sürmeye devam mı edeceğiz?
Biz yeryüzünde birbirimizin açığını vererek, birbirimizi yerden yere vurarak, biribirimizin kötülüğünü isteyerek bir yere ulaşamayız. Hepimiz kardeşiz. Zengin yoksulun,0 esnaf işsizin elinden tutsa, el ele vererek geleceğe yönelik endişelerimizi yenebiliriz.
Unutmayın son pişmanlık fayda verir,yeter ki son nefes verilmemiş olsun.Şuan tek ihtiyacımız olan inanmak,koşulsuzca sevgiyle inanabilmek,güvenebilmek karşımızdakine…
      Haydi  el ele tutuşalım ve bu hayat denen yolda hep beraber yürüyüp, yeni bir döneme kapılarımızı açalım.